Metoda podwój­nie śle­pej próby - spo­sób prze­pro­wa­dza­nia próby kli­nicz­nej lub próby pro­wo­ka­cji, gdzie by unik­nąć wpływu tzw. efektu pla­cebo na ocenę wyniku lecze­nia sto­suje się lek lub inter­wen­cję obo­jętną dla orga­ni­zmu (pla­cebo), lecz ani pacjent, ani oce­nia­jący sku­tecz­ność tera­pii lekarz nie wie, czy pacjent otrzy­mał lek czy placebo.

Opublikowane 7 stycznia 2012 w kategorii   Słownik

Podziel się

About Author

Alojzy Bombel