Lecze­nie alergii

Choć w więk­szo­ści przy­pad­ków aler­gia nie zagraża życiu, jej objawy potra­fią być nie­zwy­kle uciąż­liwe i prze­szka­dzają w pro­wa­dze­niu nor­mal­nego trybu życia.
Lecze­nie aler­gii polega przede wszyst­kim na:

  • mini­ma­li­zo­wa­niu objawów
  • eli­mi­na­cji szko­dli­wego czyn­nika (po uprzed­nim rozpoznaniu)
  • osła­bia­niu reak­cji zapal­nej i aler­gicz­nej organizmu

W przy­padku aler­gii zagra­ża­ją­cych życiu albo szcze­gól­nie uciąż­li­wych sto­suje się:

  • odczu­la­nie (czyli swo­istą immunoterapię).
Uni­ka­nie alergenu

Uni­ka­nie kon­taktu z aler­ge­nem bez­po­śred­nio i sku­tecz­nie zapo­biega roz­wo­jowi reak­cji aler­gicz­nej. W przy­padku nie­któ­rych rodza­jów aler­gii jest moż­liwa cał­ko­wita eli­mi­na­cja szko­dli­wej sub­stan­cji (np. uni­ka­nie pew­nych pokar­mów).
Nie­stety, nie­jed­no­krot­nie kon­takt z aler­ge­nem nie jest zależny od nas (np. pyłki traw i drzew, pleśń, roz­to­cza) i możemy jedy­nie ogra­ni­czyć czę­sto­tli­wość sty­ka­nia się z sub­stan­cją uczu­la­jącą (np. przez uni­ka­nie sia­no­ko­sów, czy rygo­ry­styczne utrzy­my­wa­nie czy­sto­ści w miesz­ka­niu).
Uni­ka­nie aler­genu, choć sku­teczne, czę­sto jest uciąż­liwe i może pro­wa­dzić do koniecz­no­ści podej­mo­wa­nia trud­nych decy­zji – np. pozby­cia się z domu ulu­bieńca w przy­padku aler­gii na sierść zwierząt.

Leki prze­ciw­hi­sta­mi­nowe i przeciwzapalne

Objawy reak­cji aler­gicz­nej są powo­do­wane przez wydzie­la­nie hista­miny i czyn­ni­ków powo­du­ją­cych stan zapalny przez pobu­dzone przez aler­gen komórki układu immu­no­lo­gicz­nego. Zablo­ko­wa­nie czyn­no­ści hista­miny poprzez leki prze­ciw­hi­sta­mi­nowe powo­duje osła­bie­nie obja­wów aler­gicz­nych i poprawę samo­po­czu­cia pacjenta, jed­nak może powo­do­wać wiele efek­tów ubocz­nych, np. sen­ność czy osła­bie­nie kon­cen­tra­cji. W wyjąt­ko­wych sytu­acjach w lecze­niu aler­gii sto­suje się rów­nież gli­ko­kor­ty­ko­ste­ro­idy, które dzia­łają prze­ciw­za­pal­nie i hamują uwal­nia­nie związ­ków wywo­łu­ją­cych objawy aler­gii, jed­nak ich dzia­ła­nie wiąże się z moż­li­wo­ścią wystę­po­wa­nia licz­nych nie­po­żą­da­nych skut­ków ubocznych.

Tera­pie nowej generacji

Lep­sze zro­zu­mie­nie mecha­ni­zmów reak­cji aler­gicz­nej pro­wa­dzi do wynaj­dy­wa­nia i pro­jek­to­wa­nia więk­szej gamy dostęp­nych leków i tera­pii. Przy­kła­dem leków nowej gene­ra­cji są leki anty­leu­ko­trie­nowe, które blo­kują dzia­ła­nie innej niż hista­mina grupy zwiaz­ków czyn­nych w reak­cji aler­gicz­nej. Pro­wa­dzone w ostat­nich latach bada­nia nad zależ­no­ścią pomię­dzy funk­cjo­no­wa­niem tkanki i mikro­or­ga­ni­zmów ją zasie­dla­ją­cych pozwo­liły usta­lić zna­cze­nie tera­pii anty­bio­ty­ko­wej dla sku­tecz­nego lecze­nia zaawan­so­wa­nego ato­po­wego zapa­le­nia skory i aler­gii pokarmowej.

Swo­ista tera­pia odczulająca

Swo­ista immu­no­te­ra­pia polega na wie­lo­krot­nym wpro­wa­dze­niu do orga­ni­zmu (na ogół przez wstrzyk­nię­cie) coraz wyż­szych dawek aler­genu. Stop­niowe pod­no­sze­nie dawki sub­stan­cji uczu­la­ją­cej ma na celu przy­zwy­cza­je­nie do niej orga­ni­zmu i wytwo­rze­nie komó­rek osła­bia­ją­cych odpo­wiedź aler­giczną.
Swo­ista immu­no­te­ra­pia jest jedy­nym dostęp­nym spo­so­bem lecze­nia spe­cy­ficz­nym dla danego rodzaju alergii/alergenu. Jej powo­dze­nie zależy od spo­sobu i dokład­no­ści prze­pro­wa­dze­nia, musi więc być prze­pro­wa­dzana pod ści­słą kon­trolą leka­rza spe­cja­li­sty.
Obec­nie pro­wa­dzone są wstępne bada­nia mające na celu opra­co­wa­nia tera­pii odczu­la­ją­cej dla aler­gii pokar­mo­wych. Jak do tej pory nie ist­nieje immu­no­te­ra­pia sku­teczna przy ato­po­wym zapa­le­niu skóry i wysypkach.

Opublikowane 20 sierpnia 2011 w kategorii   ABC Alergii Leczenie

Przeczytaj także

Podziel się

About Author

Alojzy Bombel