Aktyw­no­ścią po oddech

Spe­cja­li­ści oce­niają, że 8 na 10 ast­ma­ty­ków nie dba wystar­cza­jąco o swoja kon­dy­cje fizyczną (www.asthma.org.uk). Nie­jed­no­krot­nie jest to spo­wo­do­wane oba­wami o wywo­ła­nie ataku astmy przez ćwi­cze­nia. Temu nie­po­żą­da­nemu efek­towi można jed­nak zapo­bie­gać (patrz: ramka), a w efek­cie regu­larne ćwi­cze­nia przy­no­szą korzyść nie tylko poprzez popra­wie­nie ogól­nej spraw­no­ści fizycz­nej, ale także poprzez zmniej­sze­nie uciąż­li­wo­ści astmy.

Wyniki badań kli­nicz­nych oce­nia­ją­cych wpływ ćwi­czeń na zdro­wie ast­ma­tyka wska­zują, że regu­larny wysi­łek fizyczny (np. aero­bik, jog­ging, jazda na rowe­rze 30-60 min 2-3 razy w tygo­dniu) pozwala na zna­czące pod­nie­sie­nie poziomu przy­swa­ja­nie tlenu (VO2 max), a co waż­niej­sze z punktu widze­nia ast­ma­tyka – spra­wia, że chory rza­dziej musi się­gać po inha­la­tor, a ataki astmy są rzad­sze i rza­dziej koń­czą się poby­tem w szpi­talu1,2.

Warto też pamię­tać o tym, że regu­larne upra­wia­nie sportu popra­wia krą­że­nie, wzmac­nia kości i stawy, pozwala utrzy­mać pod kon­trolą wagę; obni­ża­jąc ryzyko roz­woju astmy zwią­zane z oty­ło­ścią! Bada­nia pro­wa­dzone przez naukow­ców w Sta­nach i Szwe­cji poka­zały rów­nież, że aktyw­ność fizyczna zmniej­sza ilość ata­ków ast­ma­tycz­nych u oty­łych pacjen­tów3.

Aktyw­ność fizyczna zba­wien­nie wpływa na samo­po­czu­cie; a pacjenci aktywni odbie­rają objawy astmy jako mniej uciąż­liwe. Wyniki badań z Holan­dii suge­rują, że wpro­wa­dze­nie pro­gramu ćwi­czeń u dzieci z astmą pro­wa­dzi nie tylko do poprawy ogól­nej spraw­no­ści fizycz­nej, ale rów­nież ma pozy­tywny wpływ na spo­sób radze­nia sobie z obja­wami cho­roby4.

I na koniec bar­dzo istotna infor­ma­cja. Bada­cze z Dani udo­wod­nili, że brak aktyw­no­ści fizycz­nej u dzieci pro­wa­dzi do nad­re­ak­tyw­no­ści oskrzeli, czyli głów­nego objawu astmy, oraz że ist­nieje zwią­zek mię­dzy małą aktyw­no­ścią fizyczną dzieci i roz­wo­jem astmy. Dla odmiany, wysoka aktyw­ność fizyczna zmniej­szała ryzyko roz­wi­nię­cia astmy w póź­niej­szym wieku5. To suge­ruje, że pacjenci, któ­rzy są w gru­pie ryzyka (np. mają ast­ma­ty­ków w rodzi­nie lub cho­ro­wali, bądź cho­rują na ato­powe zapa­le­nie skóry), lecz nie mają nad­re­ak­tyw­no­ści oskrzeli mają szansę na to, by w pro­sty spo­sób zmiej­szyć swoje ryzyko roz­woju tej choroby.

Biblio­gra­fia:

(1) Heik­ki­nen et al. Eur J Epi­de­miol (2012)27 :397 (2) Ram et al. Cochran Data­base Syst Rev (2005) : CD001116 (3) Ortega F et al. J Allergy Clin Immu­nol. 2010 125: 271–3. (4) van Vel­dho­ven NH,et al Clin Reha­bil. 2001 15:360-70 (5) Rasmus­sen F et al. Eur Respir J. 2000 16(5):866-70.

UwagaJeżeli ćwi­cze­nia fizyczne wywo­łują u Cie­bie ataki astmy – naj­praw­do­po­dob­niej nie jest ona wystar­cza­jąco dobrze zdiagnozowana/leczona – koniecz­nie wybierz się do lekarza!

Aby bez­piecz­nie ćwiczyć:

  • upew­nij się, że ćwi­czący z Tobą wie­dzą, że jesteś astmatykiem
  • zawsze miej przy sobie inha­la­tor (i uży­waj go w razie potrzeby!)
  • tre­nuj roz­waż­nie – zaczy­naj od mało wysił­ko­wych ćwi­czeń, aby stop­niowo odbu­do­wać spraw­ność fizyczną
  • zawsze zaczy­naj ćwi­cze­nia roz­grzewką, i daj sobie czas na ochło­nię­cie (np. przy ćwi­cze­niach rozciągających)
  • jeżeli zimne powie­trze albo pyłki wywo­łują u Cie­bie ataki astmy – uni­kaj ćwi­cze­nia na zewnątrz, kiedy jest zimno/w sezo­nie pylenia
  • jeżeli ćwi­cze­nie wywo­łuje u Cie­bie ataki astmy, uży­waj inha­la­tora bez­po­śred­nio przed rozgrzewką

Zaadap­to­wane z www.asthma.co.uk 

Opublikowane 29 stycznia 2013 w kategorii   ABC Alergii Istotne zagadnienia Warto wiedzieć

Przeczytaj także

Podziel się

About Author

Szanta